نوش جان

گاهی یک رایحه، یک منظره و یک صدا، ما را به مفهومی فرهنگی و معنایی متصل می‌کند. شاید متصل کردن واژهٔ ضعیفی برای توصیف این حالت باشد، ما را غرق لخظه‌ای در گذشته می‌کند. لحظه‌ای که معمولاً در پیوند با تاریخ زندگی شخصی، حیات سرزمینی و زندگی اجتماعی‌امان است. این پیوندها و این لحظه‌ها همان‌هایی هستند که از ما آدمی دارای هویت می‌سازند. هویت و پیوندهای فرهنگی و حسی همچنان دغدغه روزمرهٔ یک مهاجر است. موسیقی‌های این شمارهٔ نوش جان را از آثار آقای مرتضی برجسته انتخاب کرده‌ام. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

گاهی در روزمرگی هامون باید با چیزهای عجیبی سر و کله بزنیم، از نجات قورباغه تا هم نشینی با کنه های خون آشام.‌ با من در اپیزود نهم همراه باشید تا بعد از شنیدن این خاطره، یک غذای اصیل گنابادی درست کنیم و در بزرگداشت استاد پشنگ کامکار به قطعاتی از مجموعه گل به دامن با صدای زیبای بیژن بیژنی و تنظیم استادانه ارسلان کامکار را بشنویم و در نهایت به داستانی کوتاه از شهرنوش پارسی پور گوش بدهیم. برای توضیحات و اطلاعات بیشتر از این اپیزود به اینستاگرام و یا کانال تلگرام نوش جان مراجعه کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در اپیزود هشتم از فصل دوم نوش جان، به روزمرگی های یک میگرنی پرداخته ام و اینکه چه سخت بر او می گذرد. موسیقی این اپیزود به آثار زنده یاد استاد مجتبی میرزاده اختصاص داده شده است. در بخش پایانی نیز جستاری کوتاه از دیوید سداریس خوانده ام. برای اطلاعات بیشتر از اتفاقات این اپیزود به ویژه موسیقی ها به صفحه اینستاگرام نوش جان یا کانال تلگرام آن مراجعه کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

تاب آوردن و ماندن، بزرگترین میراث ایرانی است. عبور از هزاران بحران و جنگ، حمله و قحطی و غارت و اشغال و کشتار و بازهم ماندن و ساختن و زندگی گردن و آفریدن لطیف‌ترین معانی در ادبیات، زیباترین نقش‌ها در معماری و فرش و ظریف‌ترین نغمه‌ها در موسیقی از عجایب ملت ماست. ملتی که با از سر گذراندن این‌همه سختی باید خشن و بی‌رحم می‌شد ولی همواره دری از رحمت و مهربانی را بر جهانیان گشوده. تاب‌آوری و ماندن، نتیجه سازگار کردن تغییرات با خود است. موسیقی‌های این شماره از آثار کورش یغمایی، پیمان سلطانی، گروه آوازی تهران و حمید متبسم و سعید فرجپوری انتخاب شده‌اند. در این شماره بخش‌هایی از مقالهٔ ارزشمند دکتر مرتضی فرهادی درباره دانش‌های بومی ایرانی خوانده شده است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در بزرگداشت کتاب‌فروشی لارستان و بانیان و حافظانش این شماره پادکست را به یکی از دوست‌داشتنی‌ترین و عزیزترین مکان‌های تهران اختصاص داده‌ام. لارستان تاثیر زیادی بر زندگی من و بسیاری دیگر از دوستانم داشته. در سال‌های سخت و در شرایطی که از درد و رنج به جان می‌آمدیم، رفتن به لارستان و معاشرت با اهالی آنجا و دمی آرمیدن در سایه‌سار کتاب و رفاقت به ما جانی تازه می‌داد... استاد کامبیز روشن روان و بیژن بیژنی درخشان‌ترین آثار موسیقی چند دههٔ گذشتهٔ ایران را خلق کرده‌اند و شاید برای نسل فرزندان ما شناخته شده نیستند. منتخبی از آثار استاد کامبیز روشن روان به همراهی بیژن بیژنی را از مجموعه‌های آینه در آینه و نهان‌خانه دل در این شماره آورده‌ام. برای شنیدن متن کامل این آثار می‌توانید آنها را از فروشگاه‌های قانونی دانلود کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

نسل ما، در سالهای پس از انقلاب، زیر سایه جنگ، کمبود، فقر و محدودیت ها، برای اتصال با جهان و پر کردن اوقات فراغتش پناه به ویدیو بردند. گرچه که ویدیو هم در ابتدای حضور تبدیل به کالای ممنوعه شد، ولی حتی این ممنوعیت هم نتوانست جلوی ورود این دستگاه به خانه ها و حواشی اش را بگیرید. در شماره پنجم از فصل دوم به خاطرات این دوران پرداخته ام. زمانی که ویدیو مهمان خانه مان شد، همراهش نواری با دست نوشته «شوی خاطره ها» آمد. چند موسیقی از آن را که به یاد داشتم، چاشنی این شماره کرده ام که امیدوارم دوست داشته باشید. مطلب پایانی این اپیزود برشهایی از کتاب امر روزمره در جامعه پسا انقلابی است نوشته عباس کاظمی است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

در ادامه گشت و گذار و سفر شخصی‌ام در گوشه و کنار تهران همراه من باشید در گذری از پارک ملت یا پارک شاهنشاهی. هنوز بسیاری از قدیمی‌ها این پارک را به همان نام قدیمش می‌شناسند. برای نسل من، آنها که در تهران سال‌های شصت زندگی کرده‌اند، این پارک اهمیت زیادی دارد. اینجا جایی بود که ما از روزمرهٔ زندگی در شهری که رنگ نداشت و روزها و شب‌هایش با جنگ و حمله هوایی و موشکی سپری می‌شد، اندکی کودکی می‌کردیم. باغ وحش کوچک و بوفهٔ وسط جزیره و ماشین دودی عتیقه آن که با بی مبالاتی رهایش کرده بودند، بزرگترین دلخوشی‌ها بود. موسیقی این شماره به بزرگداشت یکی از نوابغ موسیقی پاپ ایران یعنی آقای صادق نجوکی اختصاص دارد. آقای نجوکی در کارنامه خود سه آلبوم هم دارد که خود خوانندگی و آهنگسازی و تنظیمش را بر عهده داشته. در. این قسمت سه ترانه از ساخته‌های ایشان را آورده‌ام؛ ولوله، نگار و بت شکن. یک قطعه از موسیقی فیلم معرفی شده یعنی «بهترین پیشنهاد» را هم آورده‌ام. قطعهٔ بی‌کلام هم ساختهٔ صادق نجوکی و مقدمه ترانه «سیاچشمون» خانم هایده است. در آخر هم یکی از زیباترین ساخته‌های صادق نجوکی با صدای خانم هایده را آورده‌ام: »عالم یکرنگی« ممنونم که نوش جان را می‌شنوید. برای حمایت از نوش‌جان لطفا قسمت‌های پادکست و پست‌های اینستاگرامی آن را با دوستان خود به اشتراک بگذارید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

تهران برای من مجموعه‌ای از تضادهاست، ترکیبی از دوست داشتن و نداشتن‌ها، مهربانی ها و بدی‌ها، روشنی و تاریکی‌ها ، پاکی و آلودگی‌ها . شهری که عین دوست داشتنش می‌توانم از آن متنفر باشم . عین اینکه می‌خواهم درونش باشم , می‌توانم ازآن فرار کنم و جایی بروم که این شهر پیدایم نکند. شهری که از این سفر تا آن سفر تغییر می کند، شهری که خاطرات تصویری اش به تدریج از بین می روند و افسوس بر جای می گذارند. با من همراه شوید تا تهران را کمی مرور کنیم. موسیقی‌ها؛ امیررضا خیری سیاوش قمیشی دنگ‌شو سینا خجازی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

چمدان غربت مهاجرت که می کنیم، فرسنگ‌ها از زادگاه خودمان دور می شویم. زندگی ما جایی دیگر بنا می شود در حالیکه ریشه هایمان جای دیگری در خاک تنیده شده است. هر بار سفر به زادگاه داستانی دارد. چمدان که می بندیم، سوار هواپیما که می شویم، پای در خاک شهرمان که می گذاریم، هر کدام روانیست با حال و هوای خودش.این تجربه مشترک تمام مهاجرین است. در این سفر با من همراه شوید، بیایید یک غذای ساده و گیاهی از دشتهای لامانچا به یاد دن کیشوت درست کنیم، فیلم ببینیم، موسیقی گوش کنیم و تحمل سوگ را برای خودمان راحت تر کنیم. این شماره، شنونده چند آهنگ زیبا از خانم هایده هستیم. هایده، موسیقی پاپ ایرانی را وزن و اعتبار داد. البته که ترانه سرا‌ها و آهنگ‌سازانی که با او کار کرده‌اند هم از بهترین‌ها بوده و هستند. هایده و این هنرمندان، آثار زیبایی خلق کردند که به غنای فرهنگ ما افزود. موسیقی هایده رنگ و رویی به شدت ایرانی داشت، ترانه‌هایی که پس از مهاجرتش خواند همیشه یاد و خاطره‌ای از وطن و خانه در آنها بود. یادش خوش که جایش در تمام این سال‌ها خالی مانده و دیگر هیچ خواننده‌ای نتوانسته برجای او بنشیند. ترانه‌های این قسمت را به سختی از بین ده‌ها کار بی‌نظیر او انتخاب کرده‌ام. البته که سعی داشته‌ام کمی هم شاد باشند. «ای زندگی سلام»، ترانه از لیلا کسری و موسیقی حسن شماعی زاده «نگو نمیام» آهنگ و ترانه از جهانبخش پازوکی و تنظیم منوچهر چشم آذر «ساقی» ترانه از اردلان سرفراز، موسیقی فرید زلاند با تنظیم منوچهر چشم آذر «سیه چشمون» ترانه از لیلا کسری، موسیقی از صادق نجوکی قطعهٔ بدون کلام از مقدمه بسیار زیبای سیه‌چشمون از صادق نجوکی «شوریده سر» ترانه از بیژن سمندر، موسیقی از صادق نجوکی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

من با فصلی جدید بازگشتم و البته با یک‌دنیا دلتنگی برای تک‌تک شما. در این مدت بر من و ما ماجراها گذشت، ولی ما هستیم. همانطور که همیشه بوده‌ایم. در این شماره بازهم روایت خودم را می‌گویم، کمی با هم آشپزی می‌کنیم و موسیقی خوب استاد حسن شماعی‌زاده را گوش می‌دهیم و البته برشی از یک کتاب را می‌خوانیم. از این فصل من در ستایش روزمرگی می‌نویسم و می‌خوانم، در ستایش زندگی، در ستایش آنچه که هستیم و داریم. سرتون سلامت و زندگی نوش‌جونتون Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

مثل همهٔ ایرانی‌ها در این مدت مثل جن‌زده‌ها پیگیر اخبار بودیم و تلاش می‌کردیم تا کاری برای وطن و هموطن انجام بدهیم. روزهای سختی گذشتند، بسیاری از کسانی که لباس دوستی به بر داشتند، ما را ترک کردند. لحظهٔ خطیری در زندگی همهٔ ما ایرانی‌ها اتفاق افتاد. بعضی‌ها در همهٔ این لحظات با همهٔ مخالفت‌ها و تقدهایی که داشتند، از شرافت و وطن‌دوستی تعریف دیگری به دست دادند . این روزها بدون شک در تاریخ ایران ماندگار خواهند شد، این روزها سندی شدند بر همبستگی و پیوستگی بدنهٔ واحدی به نام ایران که تنها کوه و بیابان و دریا و دشت نیست. پیکرهٔ جانداری است که از میلیون‌ها سلول زندهٔ انسانی درست شده و غیر قابل گسست است. این اپیزود را با احوال پریشان و اندکی بیماری ساخته‌ام، چندین جا لغزش‌های زبانی و متنی دارم. گذاشتم بماند به یادگار این روزهای سخت. پوزش مرا پذیرا باشید. حجم موسیقی‌ها این اپیزود بیشتر از همیشه است، آنچه قطعات زیبای دربارهٔ وطن به یاد داشتم را اینجا آوردم. دوست داشتید، تا آخر گوش کنید. قطعات به ترتیب: از خشت و خاک ساخته صادق چراغی و اجرای گروه ایل، مقدمهاین اپیزود هم از دکلمه بهروز رضوی از همین مجموعه انتخاب شده بود. ای‌ایران ایران ساختهٔ محمد سریر و با صدای زنده‌یاد محمد نوری سپیده - ساختهٔ استاد محمدرضا لطفی و صدای استاد محمدرضا شجریان با اجرای گروه شیدا کاروان شهید ساخته استاد محمدرضا لطفی با صدای استاد شهرام ناظری ایران - سختهٔ ارسلان کامکار، با صدای زنده یاد حسین سرشار وطن ساختهٔ سعید فرج پوری وبا صدای همایون شجریان ایران من ساختهٔ سهراب پورناظری و با صدای همایون شجریان Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

خاطرات تحصیلی نسل ما، قرین شادی‌های کوچک، و غم‌های بزرگ و ترس‌های نامتنهاهی است. رنگ‌های آن روزگار سیاه و خاکستری بود و عجیب است که وقتی از هم سن و سال‌هایم می‌پرسم آن‌ها هم رنگ خاطراتشان را چنین توصیف می‌کنند. این قسمت سری به آن روزها زده‌ام، از آزارهای کوچک و بزرگی که می‌دیدیم و روان‌امان رنجور می‌شد و هیچ‌کس به بچه‌ها کمترین اعتنایی نداشت. برای همین آن عدهٔ معدودی که کودکی را به رسمیت می‌شناختند و برای کودکان آن زمان به زحمت تلاش می‌کردند تا رنگ و خنده و شادی بیاورند قابل تقدیر و بلکه تقدیس هستند. در این قسمت از آثار آقای معین عزیز ترانه‌های شنیدنی و خاطره‌انگیز گذاشته‌ام. خدا سلامت‌اشان بدارد که در تمام این سال‌ها اصالت و شخصیت و انتخاب صحیح و سالم خودشان را حفظ کردند. می‌دانم که وظیفه داریم اسامی آهنگسازان و ترانه سرایان این آثار به راستی زیبا را هم بیاوریم، اما از همین جا به این بسنده کنم که بزرگی و هنر بی‌نظیرشان برای همیشه در دل و جان نسل ما - حتی آنهایی که از کار در وطن محرومشان کردند - باقی مانده و خواهد ماند. سپاس از اینکه نوش جان را می‌شنوید و به دیگران معرفی می‌کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

ما نسلی هستیم در میانه، نه کاملاً با تکنولوژی خو گرفته‌ایم و نه قادریم که گریبانمان را از دستش رها کنیم. بی‌وقفه تلاش می‌کنیم که از پیچیدگی‌های زندگی جدید سر دربیاوریم و همان‌قدر هم حسرت روزهای کم دغدغهٔ گذشته را داریم. به راحتی زندگی جدید هم معترفیم... خلاصه در گیر و دار سختی افتاده‌ایم. این شماره موسیقی‌ها را از آثار فریدون فرخزاد انتخاب کرده‌ام. مرد فوق‌العاده‌ای که شاید در زمان خودش چندان درک نشد. شاعر بود، خواننده و ترانه‌سرا و آهنگساز بود، دکتری علوم سیاسی‌اش را در آلمان گرفته و چنان زیر و بم زبان آلمانی را می‌دانست که برندهٔ بزرگترین جایزه شعر و ادب آلمان در یک سالی شده بود. یادش بخیر Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

اینکه آدمی سر و شکل به قاعده‌ای داشته باشد خوب است. حرفی نیست، اما به نظر من آنچه که همهٔ ما را در این روزها به صرافت لاغری انداخته بیشتر ازهر چیز «بازار» است. بازار مصرف با القای حس زشتی و ناکافی بودن به ما، کالاهایش را می‌فروشد. نمی‌گویم از امروز برای مقابله با این حس هر چه می‌خواهیم بخوریم، نه. فقط می‌خواهم بگویم حواسمان باشد که بی‌خود و بی‌جهت اسیر القای تبلیغات نشویم. آنها از ایجاد حس ناکافی و زشت و بی‌قاعده بودن در ما سود می‌برند. من خود برای سال‌ها قربانی این وضع بوده‌ام... موسیقی‌های این قسمت را از آثار نوش آفرین انتخاب کرده‌ام. دختر زیبا و خوش صدایی که سال‌هاست بی‌حاشیه و سر و صدا برای ما آهنگ‌های به یاد ماندنی خوانده و به جزئی از خاطرات خوب نسل ما بدل شده. امروز هم که خانم محترم و میانسالی است همچنان زیبایی و وقارش را حفظ کرده. برایش آرزوی سلامتی دارم، برای همهٔ آنهایی که زندگی را زیباتر و نرم‌تر و مهربان‌تر کرده‌اند به همچنین. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

درد و شکوه در بزرگداشت آدم‌هایی است که در نفس خود شکوه و بزرگی داشتند و این بزرگی‌اشان نمودی بیرونی نداشت. کار بزرگ می‌کردند. چندسالی که غم همه جا را گرفته بود، جنگ، محاصره، بمباران و کشته شدن زن و مرد و پیر و جوان اتفاق روزمره و عادی بود، دیدن حجلهٔ جوان هم‌محلی و مادرانی که داغ فرزندان هجده-نوزده ساله می‌دیدند دیگر چیز غریبی نبود، در همان روزها عده‌ای بودند که تمام هم و غمشان «دلجویی» بود. آنها در پی زنده نگه داشتن روان یک ملت بودند. نام چندتایی از آنها را در این قسمت آورده‌ام. حتما شما شمار بیشتری از آنها را به یاد می‌آورید. آنهایشان که رفته‌اند حتماً قرین نور و خیر و خوبی هستند و آنها که هنوز هستند، سایه‌اشان مستدام باشد. موسیقی‌های را از محسن نامجو گذاشتم که سبب‌ساز نوشتن این قسمت شد. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

وقتی شروع به نوشتن یا فکر کردن در مورد چیزی می کنیم، درگیر موضوع میشیم و رو در روی اون قرار می گیریم و این باعث میشه که اطلاعاتی در ذهن ما مجدد ساخته بشه. مثل کتابی که مدت زیادی ست نخوندیمش و بعد از مدت طولانی دوباره به دست می گیریم . این اپیزود من را به یاد تلاش جمعی نسل‌های قبلی انداخت که چطور توانسته بودند با کمترین امکانات سرزمینمان را به سوی آبادی، بهره وری و کمال بکشانند و ما در این دهه های اخیر به راحتی هر آنچه آنها ساخته بودند را زیر پا گذاشتیم و از بین بردیم و بنایی را بر روی اوهام و تخیلات ساختیم. بگذارید برای دلجویی و عذرخواهی هم شده این اپیزود را به نسل‌های پیش از خودمان که در این خاک و سرزمین زیسته اند تقدیم کنم و برای خاک و وطنمون روزهای بهتری آرزو کنم. موسیقی‌های این شماره را از آثار مارتیک انتخاب کرده‌ام، به جز قطعهٔ آخر که از آلبوم بسیار زیبای نهانخانهٔ دل ساختهٔ استاد کامبیز روشن‌روان برداشته‌ام. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

روزهای غم‌بار را نه می‌شود پشت سر گذاشت و نه فراموشمان می‌شوند، اما زندگی ادامه دارد. اردی‌بهشت که می‌شود یاد خاطرهٔ عروسی‌ام می‌افتم. عروسی‌ای که علی‌القاعده نباید سر می‌گرفت، اما گرفت و با همهٔ سختی‌ها و شیرینی‌ها نوزده‌سال از آن گذشت. این شماره کمی شادی آوردم و موسیقی‌ها را از خاطره‌انگیزترین موسیقی‌های عروسی ایرانی انتخاب کردم. اولی از فرامرز آصف است و دومی از زنده‌یاد حسین همدانیان که با آن ضرب و صدای خوش ماندگارترین موسیقی عروسی ایرانی را در چهارگاه از خود به یادگار گذاشت. ترانهٔ شادوماد ویگن که بسیار خاطره‌انگیز است را هم گذاشته ام ترانه‌اش از استاد زنده‌یاد سیروس آرین‌پور است و موسیقی‌اش احتمالاً ساختهٔ عطاالله خرم است و من نتوانستم آهنگساز را پیدا کنم. و در آخر آهنگی است که زنده‌یاد محمد نوری آن را خوانده و ترانه‌اش را اردلان سرفراز سراییده و موسیقی‌اش ساختهٔ دکتر محمد سریر است. این ترانه هم جزو آثار ماندگار موسیقی شادانهٔ ملی ماست. داستان بلبل حلبی از محمد کشاورز را هم برای شما خوانده‌ام که می‌توانید این کتاب را از طاقچه دریافت کنید. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

این شماره از بس که اندوهگین بودم خواسته ناخواسته به افکاری افتادم که چیزهایی شبه فلسفی هستند، ولی این حرف‌ها در سرم می‌چرخید و طبق معمول مرا برد به سال‌های دور. این تضاد بین مرگ و زندگی و این نزدیک بودن مرگ و در عین حال حرمت و تقدس و اهمیت و شیرینی زندگی با واقعهٔ تلخ انفجار بندرعباس به ذهنم آمد و خوب جایی هم که ندارم جز اینجا و پیش شما. این شماره از ابراهیم منصفی هم یادکرده‌ام و چند اثر از او را گذاشته‌ام که با هم بشنویم. او هم زندگی نه چندان خوشی را از سر گذراند اما در همان پنجاه سال خوش درخشید و ماندگار شد. موسیقی‌ها دیگر اولی قطعه‌ای است برای تا اثر استاد حسین علیزاده به نام «حباب» بر\رفته از آلبوم «زیر تیغ» و دیگری قطعهٔ با شکوهی است از همان آلبوم به نام «سوگ» امیدوارم که جان و دل شما بیشتر با شادی و خوشی و خوبی قرین باشد. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

موقع نوشتن این شماره سوگوار عزیزی بودم که شرحش را برای شما گفته‌ام. ممکن است قضاوت بشوم که در این دوره و زمانه که از کران تا کران لشکر ظلم صف بسته و کودکی و معصومیت و انسانیت لگدمال می‌شود، سوگواری بر موجودی دیگر، پرت بودن از زندگی واقعی نیست؟ من نظر خودم را می‌گویم که نه، نیست. من فکر می‌کنم جان عزیز است و به صرف اینکه موجودی لایق جان است، برای من محترم است چه رسد به اینکه در این جان مهر و شعور هم تنیده شده باشد. آنها که ظلم می کنند و دستشان به خون آلوده می‌شود از مقدس بودن جان خبر ندارند. موسیقی‌ها هم به تناسب همین احوال انتخاب شده اند : پوست شیر آهنگساز واروژان و شعر ایرج جنتی عطایی رنج سکوت شعر و آهنگ از جهانبخش پازوکی، تنظیم از ناصر چشم‌آذر خواننده مهستی گریه نکن شعر و آهنگ از جهانبخش پازوکی تنظیم از ناصر چشم‌آذر یاد ساختهٔ عرفان خالدی، سولیت کمانچه علیرضا دریایی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

تولد و زایش و شوق به ادامه زندگی از نظر من در زمرهٔ اسرار عالم است. هر آدمی از این پدیده تجربهٔ خاص خودش را دارد. این شماره نوش جان به مناسبت تقارنش با سالگرد تولد فرزندم به همین موضوع اختصاص پیدا کرده است. ثبت خاطرات و تجربیات شخصی آدم‌های عادی مثل من، ممکن است اهمیتی به اندازهٔ خاطرات یک دانشمند، سیاستمدار یا تاجر موفق نداشته باشد، اما بازنمایندهٔ برشی از تاریخ آدم‌های معمولی است که در همین ایامی که من در زمین زندگی کردم، مشغول چه کاری بوده‌اند؟ چه می خورده‌ایم چطور فکر می‌کردیم و چه موسیقی‌هایی گوش می‌کردیم و چطور حرف می‌زدیم؟ قرار است این پادکست‌ها تا وقتی تمدن جدید برپاست باقی بمانند. شاید صد سال دیگر کسی ما را شنید و همین حرف‌ها به درد یک پژوهش روانشناسانه یا جامعه شناسانه خورد. موسیقی‌ها: ۱- مداد رنگی آهنگساز سیاوش قمیشی/ ترانه سرا بیژن سمندر/ تنظیم ناصر چشم‌آذر ۲- پوست شیر آهنگساز واروژان/ ترانه سرا ایرج جنتی عطایی ۳- ناگهان/ محسن شریفیان و گروه لیان / آلبوم دینگومارو ۴- عطر تو آهنگساز فرید زلاند/ ترانه سرا شهیار قنبری Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.